PANG-AKIT NG PROBINSYA – Part 9

Takbo-takbo!! Sigaw ni Coach Peyeng!
Takbo naman si Romeo… buong umaga sila nagpapractice ng team…

“PAgod ka na bhoy? Hehehe” pang-aasar sa kaniya ni Richard.

“Hindi pa ah… baka ikaw!” binilisan uli ni Romeo ang pagtakbo.

“Sus…kunwari kapang! Umupo ka nalang duon sa bangko…” si Richard uli.

“Kuya Romeo! Kuya Richard!” tawag sa kanilang dalawa ni Isko.

Sabay silang tatlo ngayon nagjojogging paikot ng Basketball court.

“O bakit Isko?” unang tanong ni Richard.

“Kasi… gusto ko sana invite uli si Ate Jasmine maging muse eh…” si Isko sa dalawa.

NAgkatinginan si Romeo at Richard. SAglit lang yun. Tapos nag-isnaban uli ang dalawa.

“Siguradong panalo na tayo sa best muse pag si Ate Jasmine!!” excited ang itsura ni Isko.

“Ako rin Isko… Gusto ko rin sana… pero di ko lang sigurado kung papayag yun…haha” si
Romeo, habang patuloy pa rin sila sa pagtakbo paikot sa court.

Prrrt!! Prrrrt!!

“Oh… bumabagal kayo… unting bilis! Unting bilis” sigaw uli ni Coach Peyeng.

“Haay Isko… bata palang ako… matagal na iniimbitahan yan si Jasmine sa mga beauty contest
ng barrio… wala akong natandaan isang beses na sumali yan… Ewan ko ba dun… huminto pa
ng pag-aaral…” si Richard.

“Oo nga eh… Ikaw nga magsabi Kuya Romeo… Baka sakaling pumayag…” sabi ni Isko sa Kuya
Romeo nya.

“Ha? Bakit ako?” si Romeo. Sige…

Pwede siguro. PEro sa isip nya… baka kung ano ang maging reaksiyon ni Jasmine at upakan pa
sya. Kinilabutan si Romeo. Nagulat nga lang sya sa nalaman. Kaya pala laging nasa bahay si
Jasmine. Hindi na pala ito nag-aaral.

“Oo nga naman… bakit sya… Ako na lang Isko… Bwahaha” si Richard.

“E ikaw bahala Kuya… kahit sino sa inyong dalawa… basta mapasali lang natin si Ate Jasmine!
Sayang din yun prize money… bigay ni Kapitan Dante!” si Isko.

Sa isip ng dalawang binata… sige… bahala na!!

© 2016 cloud9791. This story may not be reproduced in any manner, without the expressed permission of the author by any means available.
——————————————————-

PAgkatapos ng practice… Gabi…

“Niloloko nyo ba ko ha! HINDE!!”sagot ni Jasmine. SAbay humarap uli sa nilulutong hapunan.

“Pero Jasmine… sige na… saglit lang naman yun… maglalakad lang… Wag ka mag-alala ako
magiging escort mo…hehehe ” Si Richard.

“MUKA MO!!!” pasungit-busangot ang nguso na sagot ni Jasmine kay Richard.

Hahaha! Buti nga sayo!! Si Romeo naman tawa-tawa nanahimik lang… alam nya yung mga tipo
ni Jasmine ang hindi basta-basta mapapasali sa mga ganun. Tsaka ok na rin… Ayaw kaya nyang
makita din nang ibang lalaki si Jasmine. Maya may manligaw pang iba kay Jasmine.

Tiningnan nya si Jasmine… bumibilis ang takbo ng Puso nya… Bakit ganito ako pag nakikita ko
siya. Nahuli pa sya ni Jasming nakatitig… NAgkatinginan sila…

“Sige na Jasmine… sumali ka na…” pagpupumilit ni Richard.

Biglang umiwas na uli tuloy ng tingin ang magandang dalaga sa kanya. Kahit kelan talaga tong
Mokong na to eh! Sumama pa sa kanilang dalawa ni Isko sa Tricycle! Talaga naman!

“Ahh Jasmine… sige kahit… pwede… manuod ka nalang ng game bukas?” ang nahihiya
pang sabi ni Romeo sa dalaga.

“Ahh oo nga! Sige na Jasmine… pakiusap…” singit na naman ni Richard.

Wag ka nang magsalita dyang… mapupurnada pa tayo parehas… sa isip ni Romeo. Tinitigan ng
masama si Richard.

si Jasmine… lumingon sa kanya at nagtanong… “Maglalaro ka?”

Saglit na natigilan si Romeo… Ang kaygandang mukha yun ni Jasmine… para syang nasamid na
di malaman…

“A… eh… Oo… Jasmine… Maglalaro ako!” ang naibulalas nalang ni Romeo.

Parang nag-isip naman ang dalagang probinsyana… parang kinokonsiderang pumunta.

“Maglalaro siya pero madalas bangko lang yan Jasmine… hehehe” panira na naman ng
moment na si Richard.

“PAg-iisipan ko…” ang matipid lang na sagot nang magandang dalaga.

Napangiti na rin si Romeo. Ang ganuong sagot… Ok na rin! Ibig sabihin fifty/fifty!!

“Talaga Jasmine!!” ang masiglang sagot naman ng binata.

“Ako rin Ate, player din!” si Isko, turo sa sarili nya.

Nginitian lang naman sya ng dalaga bilang tugon.

“O sige Jasmine… uuwi na kami…bukas ha” paalam ni Romeo.

“Tingnan natin…” si Jasming parang may nakakalokong ngiti.

Sinagot lang naman din ng ngiti ni Romeo ang dalaga. Malaki na ang pag-asa. Sabay tumalikod
pagkatapos kumaway sa dalaga iniirog.

“Bye Ate!” paalam din ni Isko kay Jasmine.

“Babye sainyo! Buti naman!! Hehehe” si Richard na tuwang-tuwa paalis na sila. Bakit kaya
hindi pa uuwi tong kumag na to.

“At Ikaw! Hindi ka pa uuwi?” ang tanong naman ni Jasmine sa naiwang isa pa.

“Jasmine naman… saglit lang naman…” si Richard. Pakamot-kamot pa sa ulo.

Nyahahaha!!… buti nga sayo… yabang kasi!! Tuwang-tuwa si Romeo sa narinig habang
papalayo sila ni Isko.

“Te… Teka… Oy… pssst…” si Jasmine.

Ilang hakbang na rin sila Romeo at Isko. Hindi sya sigurado kung sila ang tinatawag ni jasmine
kaya nagdadalawang isip syang humarap.

“OY! BINGE!” ulit pa ng boses.

Ah si Jasmine na nga ngayon! Sigurado na si Romeo.

“Jasmine…Ba… Bakit?” parang nagblush pa ang mukha ng binata pagkaharap.

“Ahm… kase… marami akong nailuto… baka hindi namin maubos ni Inay… gusto mo dito na
kayo maghapunan?” ang tanong ni Jasmine sa kanya.

Huh!?! Parang halos mapaluha si Romeo sa narinig! Talaga!! Pinigilan nyang tumulo ang luha
ng sobrang pagkaligaya na yun! Pero hindi nya mapigilan ang ngiting abot halos hanggan
tenga.

“Jasmine naman… Siya lang… e paano naman ako…” pagpapaawa nung isa pang binata.

“Haay… halika ikaw rin…” sabi ni Jasmine, pagkatapos umikot ng mga mata ni Jasmine.

“YESS!!” ang tuwang-tuwang si Richard.

At umakyat na nga ang tatlong binata sa kubo ng bahay nila Jasmine para makikain.

===========================================

Gabi sa bahay pamilya Florentino…

“Haar…haar…haar…” ang likha ng boses ng isang malaki mabuhok at maitim na nilalang… Ang
Agtanon!!

Sarap na sarap habang kinakaplog ang magandang ina nila Romeo at Aby.

“Malapit na… malapit ka na maging akin babae…”

“Opo… opo… mahal ko…” ang sagot naman ng tulala nang mga mata ni Alma.

Sumasalubong ang balakang sa bawat hugot-baon ng mahaba at maitim na ari ng Agtanon sa
naglalawa na nyang hiyas.

Hindi na ngayon kailangang gamitan ng Agtanon ng ilusyon si Alma. Unti-unti nang nahuhulog
ang loob sa kanya ng ginang sa bawat paggamit nya rito gabi-gabi habang wala ang asawa nito.
Ilang Araw pa at maisasama na nya ang babaing mortal na ito! KAhit pinakita na nya ang
kanyang tunay na anyo sa magandang asawa ni Ranilo ay wala na itong tutol magpa-gamit sa
kanya.

“AAhhh… ahhh… UMmm… Haaarr!! Tama!! Akin ka lang! Akin ang katawan mo… ang
Kaluluwa mo Akin!!” habang walang humpay sa malalakas na pagbayo pasagad ang malaking
kahabaan nito sa kailaliman ni Alma.

“OOOOHHHHHH!! Sige pa!! Iyung-iyo lang ako!! Kahit ano gagawin ko!” ang nababaliw na sa
sarap na misis ni Ranilo.

May dalawang pares naman ng mata ang nakamasid sa maliit na siwang ng pinto. Si Lola
Theodora!! Matiyaga syang nag-antay para dito. Pumasok nga ang masama at maitim na
hanging hugis malaking tao sa kwarto ng mag-asawang Ranilo at Alma.

Halos himatayin si Theodora sa nasaksihan. Ang malaki at maitim na nakakatakot na nilalang…
walang tigil sa pagkadyot at pag-iyot sa magandang si Alma. Ang malaki at mahabang alaga ng
Agtanon ay walang awang tinutuhog ang naglalawa na sa katas na hiyas ni Alma. Duon mismo
sa kama ng mag-asawa walang (copied from pinoykwento.com)sawang pinagpapasasaan ng Halimaw ang alipin na sa
kalibugang ginang.

Mukhang nasanay na rin ang ginang sa malaking batuta na yun ng Agtanon. Sumasalubong pa
ang kasal na pekpek sa bawat baon noon! Walang pakialam kahit marahas na kinakaplog ng
Maitim na nilalang!

“UUNGghh Sige pa!! Sige pa!! Idiin mo pa mahal!! Isagad mo pa!! OOWWW!! Diyan!! diyan
UUNGGH!! Ang walang tigil na ungol ni Alma.

Sa isip ni Lola Theodora… Ano bang gagawin ko… siguradong pag nakialam ako ngayon… baka
kung anong gawin ng Agtanon kay Alma! Kuyng sya naman ang pagbalingan… wala rin syang
maggagawa.

Maya-maya kapwa nangisay ang magka-parehang tao at Agtanon. Baon na baon ang
mahabang pantuhog ngayon ng Nilalang sa kepyas ng ginang. Ipinuputok ang kayraming
tamod sa loob… abot hanggan sinapupunan ng kabiyak ni Ranilo.

“OOOOHHHHHH!!!” Si Alma… habang tumirik ang mga mata habang nilalabasan.

Nanindig ang balahibo na ni Theodora sa napapanuod na kahalayan. Ang mahabang dila ng
Agtanon dinilaan pa ang mapuputing leeg at suso ni Alma habang nilalabasan. HAyok na
binasa ng laway nito ang katawan ng magandang ginang. Nang matapos maubos ata ang
katas. Pinasok pa ang mahabang dila yun sa bunganga ng alipin nyang babae.

Hayok din namang nakipag-espadahan ang mumunting dila ni Alma sa dila ng Halimaw.
NAkangiti pa ang magandang misis ni Ranilo sa ginagawa! Pero ang mga mata nito, tila walang
buhay. Blanko! Sunud-sunuran sa bawat nainisan ng malibog na Nilalang ng kasamaan!

O Mahabagin!! Alma!! Kawawang Alma!! Alam ni Theodora malapit na makuha nang Agtanon
ginang!! Marami-rami na ring kwento ang kanyang narinig simula nung sya ay bata pa lamang
tungkol sa mga hayok na halimaw na ito.

Papasukin ang mga bahay ng isang mag-asawa. MAtapos ang ilang gabi… nawawala na lang
ang babae. Dinukot na ng maitim na nilalang.

Akala ni Lola Theodora ay tapos na ang hayok na Halimaw. Binuhat pa nito si Alma papunta sa
may kaisa-isang bintana ng kwarto ng mag-asawa. Pinaharap sa may bintana… pinausli ng
kaunti ang seksing pwet nang ginang at muling pinasok patayo ang nangingintab pa ring hiyas
ng ginang ng malaking ari nito!

“OOHHHHHHHHHHH” ang mahabang halinghing ng magandang ginang nang sumagad ang
mahaba at matabang aring yun sa kailaliman.

Hawak-hawak sa may bewang ng malalaki at maiitim na mga kamay… Walang awang tinira
nang tinira ng Halimaw ang Ina nila Romeo at Aby.

Panay naman ang halinghing at daing ni Alma sa sarap. Sunud-sunuran nalang sa hindi nya
asawa. Baliw na baliw sa pakikipagtalik sa halimaw na puno ng pagnanasa! Walang pakialam
kahit dikit na dikit sa pagkakalapat ang mukha at mga suso sa transparent na bintana.

Tulong!! kelangan ni Alma ng Tulong!! Dahan-dahan pero nagmamadaling humakbang palayo
ang Matandang babae. Nag-iiingat syang huwag makagawa ng ingay! PAglabas ng bahay…
nag-isip ang matanda kung sino ang maaring hingan ng tulong.

Ang nag-iisang albularyo ba ng bayan na si Tandang Igme? Pero ang kaya nalang ng
kapangyarihan ng matanda ay ang mga mababang klase ng lamang lupa. Siguradong hindi na
rin kaya ng Matandang Albularyo ang halimaw na ito. Ang Agtanon ay isa ring mala-kapreng
nilalang na parehas may malakas na kapangyarihan at pangangatawan! At isa pa, nasa may
dulo pa ng barryo ang matandang iyun.

“Ba-bahala na!” Kelangan tawagin ko ang asawa ko! Si Reuben! Malapit na sa may gate si
Theodora nang sumakit ang dibdib nya. PArang tumtusok sa sakit. Nahihirapan din syang
huminga!

Hindeeeh! Bakit ngayon pa!! Reuben! Ahhhhh! Nang mapadapa at mawalan ng malay ang
matanda sa malamig na lupa.

=======================================

Paggising ni Lola Theodora, nakahiga na sya sa isang maliit na kamang may puting sapin.

“Kamusta ka na ga? AY sinabi ko na sayong wag kang magpupuyat e…” ang asawa nya si
Reuben. Nakaupo sa may tabi ng kama nya.

Nakita ni Theodora, nagising din ang anak nyang si Isko na nakabantay din sa kanya.

“Nang… Ok na po kayo?” tanong ni Isko.

“Uhhh… uhhh… orrrhh” sinubukan ni Theodorang magsalita pero yun lang ang lumabas sa
mga labi nya.

“Wag mo pilitin darleng… sabi ng doktor… nagkaroon ka daw ng stroke….buti nalang
naagapan…” si Reuben hawak-hawak pa sya sa kamay.

Gusto sana nyang sabihin ok lang sya… wala namang nararamdamang sakit. Hindi nga lang sya
makapagsalita.

“Kamusta na po si Manang Theodora?” si RAnilo… Si Ranilo at ang pamilya nya!

Sa may paanan ng maliit na kama… Simula sa kaliwa… si Ranilo… Si Romeo… si Aby at si
Alma!! O Juskupo si Alma. Kung titingnan parang puyat lang ang itsura nito. Pero may kung
anong itim na choker ito sa may leeg. Tila umuusok na kulay itim. Hindi ito nakikita nang iba
rito sa kwarto. Ito ay inilagay ng Agtanon kay Alma, bilang tanda na pag-aari nya ito!

“Oh Manang Theodora… wag na po muna kayo magkikilos sa bahay ha… kuha nalang po muna
tayo ng makakasama sa bahay pansamantala habang nagpapahinga po kayo” sabi sa kanila ni
Ranilo.

Gusto sanang sabihin ni Theodora kay Ranilo… pero paano… hindi sya makapagsalita.
Tiningnan nya si Romeo. Gusto nyang sabihin kay Romeo ang nasaksihan! Kelangan masabi
nya! Naalala nya… ang naramdaman nya nuon sa binata. May naka-pikit na pangatlong mata
ang binata. Isang pangatlong matang kay lakas. Kelangan gisingin nya yuon!

“Paggaling po Kayo Lola!” si Aby na may pagkalambing na ngiti.

“Lola wag po kayo masyado mag-alala. Si Aby na daw po muna ang bahalang magluto hahaha”
pang-aasar pa ng binatang si Romeo sa kapatid na babae.

“Bleh Kuya!” ang dila pa ng bunsong kapatid sa Kuya nya.

“DArleng… tama sila… pahinga ka lang daw… babalik pa naman daw yan pananalita mo sabi
ng doktor. Basta magpahinga kalang” pag-panatag pa sa kalooban nya ng asawa.

Siguro mabuti wag muna sya mag-alala at magpahinga muna maigi. Tsaka sasabihin sa
binatang… Si Romeo… kelangan mahawakan ko sya. Sinubukang igalaw ni Theodora ang mga
kamay…

Aba ang nahihirapang akong igalaw ang kaliwang kamay ko ah. PAti ang kanang kamay ni Lola
Theodora tila parang nanginginig pag sinusubukan nyang iggalaw. Kelangan matiyempuhan
ko itong batang ito.

“O sige na RAnilo… akong nang bahala rito kay Theodora ko… umuwi na kayo ng pamilya mo
at madaling araw na oh… Isko sumama ka na rin sa kanila at walang tao sa bahay natin.” Sabi
ni Lolo Reuben sa lahat.

“O sya Manong Reuben… babalik-dadalawin nalang namin uli si Manang Theodora.” si Ranilo.

“Magpagaling po Kayo ha…” si Alma lumapit sa kanya para magpaalam. Ang mga matang tila
walang ekspresiyon… Walang buhay…(copied from pinoykwento.com) nakikita yun nang nanghihina na nyang pangatlong
mata.

Alma… wag ka mag-aalala… maipaparating ko rin to sa Anak mo. Sa isip lang ni Lola Theodora.
Pinilit nyang nginitian si Alma. Sunod na tiningnan ni Lola Theodora si Romeo, pero hindi ito
lumapit sa kanya. Ang yumakap at humalik lang sa noo ng matanda ay si Aby.

“Bye Lola… paggaling po kayo! Babalik mo pa kamie!” si Aby paalam sa kanya.

Ang binatang si Romeo naman ay ngumiti lang sa may paanan ng Kama. Kumaway-paalam sa
kanya.

“OH paano Manong Reuben… Manang Theodora… mauna na po muna kame…” paalam ni
Ranilo sa dalawang matanda.

“Oh Sige mag-iingat kayo…” ang kaway naman ni Lolo Reuben sa pamilyang Florentino na
papalabas na ng pinto nang maliit na kwarto sa ospital sa bayan na katabi ng barrio.

Kelangan gumaling sya agad. Delikado ang magandang maybahay ni Ranilo sa Agtanon! Si Lola
Theodora habang pinagmamasdan ang papa-alis nang masayahing pamilya ng Florentino.

© 2016 cloud9791. This story may not be reproduced in any manner, without the expressed permission of the author by any means available.
============================================================

Kinabukasan ng ala-una hanggan alas-dos ng hapon…

Ang unang laro nang basketball team nila Romeo at Richard. MAraming nanunuod na mga tao.
MGa taga-barrio at ibang taga-karatig barrio. PArang naiilang naman si Romeo sa maraming
nanunood. Hindi talaga sya sanay na ganito. Meron syang hinahanap sa mga manunood. Ang
kanyang sinisintang dalaga! Hinahanap nya ang magandang mukha ni Jasmine sa mga tao
nanduon.

Nang makita nya si Richard na ganuon din ang ginagawa. NAgkasimungatan tuloy ang dalawa
nang magtama ang mga paningin nila.

“Honga pala mga ka-barrio… Ang lahat ng ito ay hindi magaganap kung hindi dahil sa mga
mababait na mga taong ito… Palakpakan natin si Barangay Captain Dante Ismario at ang
mabait na banal na puno natin… ang puno ng ating maliit na kapilya… si Punong REctolio
Pedronio!!

Tumayo naman ang dalawang ipinakilalang matanda. Mga nakasuot ng mga kagalang-galang
na damit. Si Barangay Kapitan Dante naka-polo at slacks kasama ang asawa ata nito. At si
Punong PEdronio naman ay nakasuot ng kanyang pang-sambang mahabang itim na parang
abito. Parehas kapwa may malaking tiyan. Kumaway-kaway ang mga ito sa mga manunuod na
kababarrio.

PAgkatapos kumaway ay umupo na rin ang dalawa sa mga pinakaka-gagalang na mga tao sa
barrio.

Isa-isang nang ina-announce nang announcer ang mga maglalarong teams. Meron lamang
anim na team. Inuna nang ipinakilala ang mga karatig barrio.

“Galing sa barrio Manalanta… Ang Red Hawks!! At ang kanilang muse si Tina!!” ang malakas na
boses ng announcer na may tulong ng mic at mga speakers na nakapaligid sa covered
basketball court

Palakpakan ang mga tao habang naglalakad papunta sa court ang mga players nang barriong
yun. Hawak-hawak ng captain ng team at ng muse ang logo ng team.

MAganda rin ang muse ng kalabang team. Naisip ni Romeo. Sabagay halos lahat naman ng
tiningnan din ni Romeo ang muse nang iba. Pero kung kasali sana si Jasmine… sigurado ito na
ang panalo! Pero teka… Sino nga pala ang muse namin?? Wala pang katabing babae ang
captain ball nilang si Mokong! Este si Richard pala.

Hanggan sa ipinakilala ang team na galing sa katabing bayan. MAtatangkad ang mga players
nito! Puro mga sixfooter ata tong mga to ah. Siguradong panalo na tong mga to isip ni Romeo.
Mga varsity pa ata tong mga to ah! MAsyado naman sineryoso ang tournament na palaro lang
sana sa piyesta. Sabagay may trophy at prize money na hatid ng mayor nang bayan.

“GAling sa bayan ng Aracena ang Blue Demolition!! Palakpakan mga kabario!! pakilala nang
announcer.

Nagsimula nang maglakad ang Team ng Blue Demolition papunta sa sentro ng Court.
Matangkad naman at maganda rin ang muse ng mga ito.

Kinumpara pa rin ni Romeo ang muse ng dayo mula sa bayan kay Jasmine. Ahh wala pa rin
itong panama kay Jasmine! PAgyayabang pa rin ni Romeo sa SArili. Pangiti-ngiti mag-isa.

“Chard! Chard tayo na ang sunod! NAsaan na ang muse natin?!” tanong ni Baling sa Captain
ball nilang si Richard.

“Anak ng tipaklong… asan na kaya yun…” pagkamot sa ulo ni Kumag.

Naku… napaisip din si Romeo… patay kami lang ata ang bukod tanging team na walang muse
ah. Siguradong hindi pupunta yun at magmu-muse si Jasmine! Himala nalang kung pumunta
yun!

Nang may dumating na kaakit-akit at seksing babae na naka-shorts na itim at sando. Kakulay
rin ng itim na basketball uniform nila… Itim. Nang makita ni Romeo ang mukha… Si Rachel!!

“Hi Pogie!! Mwah!” ang flying Kiss pa sa kanya niya nang maganda ring dalaga pagdaan sa may
kanya.

Sobrang talandi maglakad ito na lalong nagpapatingkad sa angking malakas na sex appeal
nito. Di sinasadyang napatingin rin si Romeo sa seksing puwitan nito at balakang habang
naglalakad ng mapang-akit.

“WitWiww!! Yihaa!!” Ang sigaw ng ibang lalaki sa mga manunuod nang pumunta sa may tabi
ni Richard si Rachel.

“At eto na ang pinaka-hihintay nang lahat… Ang Black Manananggas!! Palakpakan na may
kasamang sigawan mga kabarrio!!” pagpapakilala ng announcer.

Ano daw?? Black Manananggas? Tama ba ang rinig ko isip ni Romeo. Parang ambantot nang
pangalan ng Team nila. Ano yun uri ng mangga? O Ano?

Ay Hiyaan mo na nga… maganda naman ang uniform namin… at hindi naman talaga sya
seryoso rito. Kumbaga laru-laro lang. Pampalipas oras… kasiyahan.

NAgsimula na ngang maglakad ang Hometeam papunta sa gitna nang court.

Parang nagwawala na ang mga taong manunuod. Syempre Hometeam. Halo… may mga
kabataang binata at dalaga. Meron ding mga nasa bandang bente… trenta… kwarenta pataas.
At ang mga iba ay ang mga matatanda sa barrio. Meron ding mangilang-ngilang mga turista
galing sa ibang sulok ng Pilipinas ang nanunuod para makisaya.

Ang nakahalo sa mga manunuod ay isang kayganda at matangkad na babaeng may nakasukbit
na mahaba sa likod. KAtabi ang isang lalaking hindi gaanong katangkarang may salamin at
dala pa rin ang backup.

Si Nia Wohlenger ang mandirigmang Mishrin at ang kanyang accompanist na si Herberto!

“This looks like Fun!” sabi ni Nia. Habang nagpapalakpakan ang mga manunuod.

“Miss Nia… nagpunta ba tayo rito para sa trabaho o makipagsaya?” ani nang seryosong
accompanist.

“Both… hihi.. dont be too serious… were here to also have fun” nakangiting sagot sa kanya ng
Mishrin.

Sabagay tama nama si Miss Nia, naisip ni Herberto. Kelangan hindi silang mahalatang nag-
iimbistiga. PArang normal na turista. NAgsimula na tuloy ngumiti-ngiti ang accompanist na
parang tanga lang.

“Hey! You look stupid asshole! Not too much… jeez Herberto!” bulong uli sa kanya ni Nia.

Binago tuloy uli ni Herberto ang ngiti nya, ah eto laid back! Ok na siguro to!

“But you know what… I see some of them here…” ang bulong sa kanya ni Nia.

Naka-bukas ang 0.1% nang pangatlong mata ni Nia Wohlenger. Nakahalo sa mga manunuod
ang iba’t ibang lahi na nilalang. Sa paningin ng mga normal na tao ay wala lang. Pero sa mga
tulad nya. Mayroon mga aurang itim ang nakapalibot sa katawan ng mga kakaibang nilalang
ang nakikita nya.

Ganun din naman si Herberto… binuksan nya ang kanyang third eye. Nasa tatlong porsyento
ang minulat nang sa kanya. Samantalang ang kay Miss Nia ay wala pa isang porsyento ang
nakamulat para magmasid! Ganoon kalaki ang diperensya nang kani-kanilang mga lakas ng
isip… Ang lakas nang kanilang mga pangatlong mata!

Ha!? Ang babaeng yun! NAkita ni Herberto ang aurang bumabalot sa muse ng barriong ito. Ito
yung kasama nung dalagang nakalaban ni Nia na Kalinara at Mambabalam.

May kagandahan din ito! Kumaway-kaway pa ito sa mga manunuod. Sigawan ang mga tao!!
Wala naman silang gagawin ngayon sa dami ng nanunuod. Lumibot nalang ng tingin pa si
Herberto sa mga tao. Tama nga si Nia… Nuong bago palang sila pumasok sa barrio… sinabi na
sakanya ni Nia na marami rito sa barriong ito. At eto nga kitang-kita na nya.

MAraming tao sa mga manunuod ay nakakakitaan nya ng Aurang Itim ng Kadiliman. Merong di
masyadong maaninaw. MEron namang nag-uumapaw sa Aurang Itim. Mas makapal ang Aura,
mas malakas ang nilalalang na yon. Samantalang ang Aura ng normal na tao ay malabo lang na
nakapaligid sa katawan ng isang tao.

“Miss Nia…” tawag pabulong ni Herberto sa Mishrin.

“I know Herberto… I think if we kill them all… this village might lose a third of its
population…” bulong sagot naman sa kanya ni Nia.

Kill them all?! Kayang gawin ni Nia yun… pero alam naman nilang… di lahat ng kakaibang
nilalang ay masama.

Nagsimulang i-announce ang dalawang team na unang maglalaro. Ang Home team na agad
laban sa Red HAwks ng kalapit na barrio Manalanta!

Wiiihh!! Yahoo!!! Sigawan ang mga Tao!!

Jumpball! Sa Manananggas kaagad ang bola, Agad pumuwesto si Richard sa may bandang
loob.

“Pasa-pasa!!” Sigaw nito sa pointguard nilang si Obyong.

ETo na naman swakaw na to naisip nalang ni Romeo.

Pinasa naman ni Obyong ang bola sa Team Captain nila. Tingnan nga nating galing mo
kolopong ka. Dribble-drible si Richard sa kanang kamay. Nababantayan naman sya ng lalaking
gumagwardiya sa kanya. Sabay biglang pihit…spin move ni Richard sa ilalim. Doon na naiwan
ang bantay nya… layup ni Richard!

0-2! Lamang sila!

“Nakita mo yun…” bulong pa nito kay Romeo habang pabalik ang dalawa sa depensa.
Kunwari naman hindi nalang napansin ni Romeo ang karibal.

“Hmmm… those two… this looks interesting Herberto… Let’s watch for awhile…” sabi ni Nia
sa kasama, naka-ngiti.

Hinanap-hanap naman ni Romeo sa mga manunuod ang sinisinta ng puso. Nasaan na si
Jasmine? Alam naman nyang sa tipo ni Jasmine ay hindi makikisalamuha sa mga to.
Siguradong hindi yon pupunta. Bakit ba namamag-asa pa sya. Wala tuloy syang masyadong
ganang maglaro.

Kahit si Richard ay di rin gaanong masyadon mailabas ang laro. Tila inaasahan pa rin ang
pagdating ng kababata. Dikit ang laban… Lumipas ang 1st quarter… lumipas ang 2nd quarter…
nasa halftime na.

Ang Score 36 to 29, Lamang ang kalaban.

“Ano ba kayo ha??! Pulos kayo lalamya-lamya!! Lalo kana Romeo!! Richard!! PAg ganyan pa
rin ang laro nyo… ilalabas ko na kayo!! “ sigaw ni Coach Peyeng sa panggigil sa mga players.

“Coach naman… babawi ako sa 2nd Half…” pag-asura ni Richard sa Coach.

“Talaga!! Si Isko at Obyong palang halos umiiskor oh. At ikaw Baling!! Yung sentro nang kabila
lagi nakaka-iskor sayo!! Putang-ina nyo… pag di kayo umayos ilalabas ko kayo lahat!!” Sigaw
pa rin ni Coach nila.

Di naman sumasagot si Romeo… para sa kanya… bakit pa ko magpapaka-pagod dito… Laru-
laro lang naman to… nang mapansin sya ng coach…

“At ikaw Isa ka pang Putang-ina ka!! Tatakbo-takbo ka lang… Ano ka nagjo-jogging… Umayos
ka!!” sigaw nito sa kanya… dinuro-duro pa ang dibdib nya.

Namula, napahiya at nagalit sa loob si Romeo. NGayon lang sya nakaranas masigawan ng
ganito. Ni ang Daddy nya, hindi sya sinisigawan.
Nanginig tuloy ang katawan nya. Ang mga kamao nya na… Pero unti-unti tinanggap nalang
nya lahat yun. Tama naman ang coach nila. Para lang syang display sa team… wala pa syang
naishoot.

0-2 ang field goals nya.

“Sorry coach…” mahinang bulong nya.

Tinanguhan lang naman sya ng coach.

“At Ikaw!! Ricardo ha!! Sinasabi ko sayo!!” Si Richard naman ang sinigawan nito.

Napayuko nalang din sa pagka-pahiya si Richard.

PRRT!! Ang pito ng sipol ng Referee! Magsisimula na ang 2nd half. Halos sabay pa mag-lakad
ang dalawang naka-yuko.

“Kuya! Kuya!” tapik ni Isko sa may balikat ni Romeo.

“Oh ano yun Isko?” tingala ni Romeo.

“Tingnan mo yun oh… sa may bandang kanan.” turo ni Isko sa kanya.

Sinundan nga ng tingin ni Romeo sa kung saan nakaturo si Isko. Sa gitna ng mga tao… ang
napakagandang dilag na nagpatibok muli ng puso nya!! Si Jasmine!!

TAGDAG!! TAGDAG!! Ang likha ng puso nyang nagsimulang tumibok ng mabilis! Kaygandang
tingnan ni Jasmine, nag-ayos pa ito ngayon! May sipit sa may kanang parte ng buhok. Kitang-
kita at mas lalong gumanda ang napakaganda na nitong mukha!! At… naka-ngiti ito na parang
nahihiya nang magtama ang mga mata nila!!

Feeling ni Romeo… nagblush ang mga pisngi nya!! Nag-iinit nang husto ang mukha at katawan
nya. Nang kakawayan na nya si Jasmine…

“Jasmine!! JASMINE!!” sigaw ni mokong Richard.

Tumakbo pa ito papunta sa kung saan nakatayo si Jasmine. Hanaknangpputangina! talaga tong
lalaking To!! Sarap talaga upakan!!

“HUY!! RICARDO!! MAgsisimula na ang Laro!!” sigaw naman ni Coach Peyeng.

Napabalik tuloy si Richard sa court… tawanan ang mga tao…

“Look… Herberto…” tawag ni Nia.

“Ano yun Miss Nia?” si Herberto. May tinu-turo ang Mishrin sa kanya. Nang maaninagan ang
tinuturo… yung babaing nakalaban ni Miss Nia nuong isang Gabi!!

“She’s really somethin aint she?? Even when she’s not fighting… I can feel her power…”
kumislap ang pa ang mga mata ni Miss Nia habang tinitingnan si Jasmine.

Siguro kung hindi lang maraming tao… nang nagsisimula na pala uli ang 2nd half nang
basketball…

Bola nang hometeam… si Obyong dala-dala ang bola…

“Dito Obyong pasa mo sakin dali!” sigaw ni Richard sa point guard nila.

Wow ginaganahan na si Captain! Tumawag ng isolation play si Obyong sabay pasa ng bola sa
Kapitan nila.

PAghawak ng bola ni Richard… sumulyap pa ito kay Jasmine bago magdribble…

Eto na ko Jasmine… sobrang ganado na ng pakiramdam ng binata. Tila naka-shot ng tatlong
bote ng energy Drink!! Pumihit-pivot uli sya pakanan tulad ng kanina.

“Alam ko na yan bata!!” Sigaw ng bantay ni Richard.

Pero fake lang pala yun ni Richard. Napatalon na sa ere ang bantay nya. Pagkakita duon
bumalik pihit sya pakaliwa… sabay semi hook-shot ng kanang kamay… Swissh… Pasok!!
Parang Dream Shake!

YAAHHOO!!!! Richard!! Richard!! Ang sigawan ng mga tao!!

Hmp! Mayabang! isip ni Romeo nang magkatitigan sila ng karibal. Balik sila depensa… nang
mai-steal ni Isko ang bola! Takbuhan agad sila sa court nila! Fastbreak!

Silang dalawa ni Isko ang nauna sa takbuhan. Ilelayup na sana ni Isko ng masabayan sya nang
isang player ng kalaban.

Biglang ipinasa ni Isko ang bola sa Kuya Romeo nya. Isang dribble lang… umusog si Romeo
patalikod…nasa three point line na siya.

Walang bantay! Libre!! Tira!!

Para Sayo to Jasmine…

WOOTANGINAAAA!!! PASOK!!! Ayos!! Pagtingin ni Romeo kay Jasmine, ang sweet-sweet ng
ngiti nito. Eto na ata ang langit!! Tanong ni Romeo sa sarili. PArang wala nang hihigit sa
pakiramdam na to.

“Aaaeeehhhh!!! GO POGIE!!! May Kiss ka sakin mamaya!!” ang sigaw tili naman ni Rachel.

“WAAAAAHHH!!! YAHHOOOOOO!!” Ang mga sigawan ng kanilang mga kabarrio.

36-34 na ang score… Ganadong-ganado na ang mga players nang Black Manananggas!! NAsa
kanila ang ngayon ang momentum at nasa likod pa nila ang Crowd. Ang mga players ng Red
Hawks ramdam na ang pressure!

“Tsamba ka na naman ah” bulong ni Richard kay Romeo.

“Yung binabantayan mo puntahan mo dun!” sagot ni Romeo kay Richard.

Ikot-ikot ang bola ng team Red. Mahigpit na ngayon ang depensa ng Black Manananggas! May
isang player ng Red ang bahagyang nalibre… tumira ng jumpshot! Ringless!! Rebound ni
Baling ang sentro!!

Sumenyas si Coach Peyeng kay Point guard Obyong. Tumango naman ang guwardiya.
Sumenyas din sa mga ka-teammates ng isang play paglagpas ng half court.

Alam ni Richard at Romeo ang play na yun. Eto ang isang play na pinaka-aayaw nila parehas.
Nasa may kaliwang side sila ng court ni Richard.

Pinasa ni Obyong ang bola kay Romeo mula sa taas. Dribble-dribble si Romeo ang small
forward… lumapit si Richard… eto na… nag-set ng screen si Mokong…

Dribble pakaliwa si Romeo… ginamit ang screen ni Richard… nagkaroon ng switch… ang
nagbabantay nakay Richard ang mas maliit na player… Agad na pumuwesto sa may bandang
labas lang ng free-throw area.

Ayaw sanang ipasa ni Romeo ang bola kay Richard. Pero yun ang play nila. Napilitang ipasa na
rin ni Romeo ang bola sa karibal. Sigawan pa ang mga tao paghawak ni Richard ng bola.
Fumade-away pakaliwa kaagad si Richard paghawak ng bola. Sumabay ang kalaban pero
masyadong matangkad at mataas tumalon si Richard.

PASOK!! Score na naman ang Black Manananggas!!

Tie na ang score!! 36 to 36!

“YES!!” sigaw ni Coach Peyeng. Sumenyas na naman ito ng play sa mga players nya. Nang
ilalabas na ng mga players ng kalaban ang bola… nag Full court press ang Black Team!

“Ano to?!” ang point guard nang kalaban, na-pressure sa matinding pagbabantay ni Obyong.

Nang hindi na maka-dribble naghanap ng papasahan… lahat ng kakampi may mga bantay.
Napuwersang… ibato nalang sa kaba ang bola. Naagaw ni Isko ang bola… Nasa Black
Mananggas na naman ang bola!

Senyas uli ng play si Obyong… nasa kanang side na naman ng court si Romeo at Richard! Inis
na umicreen na naman si Richard para kay Romeo. PAg crossover ni Romeo… naiwan-naipit
ang bantay nya sa katawan ni Richard… Nalibre sya!! Drumive si Romeo para sa layup! Naiwan
nya rin ang humabol sa kanyang bantay ni Richard. Isang easy score! TWO POINTS!!

Lamang na ang Black-Home Team!! Hindi magkamayaw ang mga manunuod!!

“Hehe… Wow! I’m kinda rooting for the Home Team now! Theyre Good!!” puri ni Nia sa
Home team. Kulang na lang mag-cheer para sa Black Team.

“Yohoo!! Galing talaga ng boyfriend ko!! Boyfriend ko yan!!” ang sigaw ni Rachel sa mga
kaibigan nyang nanunuod din.

“Talaga chelle? Magaling na! Gwapo pa!” ang mga usapan ng mga magkakabarkadang babae.

“Kung di dahil sakin di ka naman makaka-iscore e” bulong uli ni Richard sa karibal.

Sus! Gusto pa ata akong magpasalamat nitong Mokong na to isip ni Romeo.

Bola ng Red Team… pinasa nila sa small forward nila… ang small forward pinasa naman sa
sentro. Tumakbo bigla ang small forward paloob… give and go! Binalik pasa ng sentro ang
bola sa small forward…

“Tangna!! Di ako aabot…” Si Romeo… naiwan ng katapat na small forward.

Lumay-up ang small forward…

Naku kasalanan ko to… si Romeo… di na nya mahabol ang kalaban. Nang tumalon pala si
Baling!! Di gaano kataasan pero matangkad sya. Sapal-talsik ang Bola sa malayo!!

Ayos!! Samin na naman ang bola!! Fastbreak na!! Takbo kaagad si Obyong hawak-dribble-
drible ang bola. Napakabilis talaga ng maliit na point guard nila.

Tumakbo rin si Romeo para maka-iscore sa Fast Break. Agad syang pumwesto sa bandang tres.
Nasa gitna si Obyong. Merong isang nakahabol sa kanila. NAgfake si Obyong na ipapasa sakin
ang bola. Napa-takbo ang kalabang player papunta sakin. Biglang ipinasa ni Obyong sa may
kanan. Andun pala si Richard.

“Yaaahhhh!!!” Sumigaw pa si Mokong!! Isang dribble… hawak ang bola sa kanang kamay…
tumalon ito ng pagka-taas-taas!

Kahit kinaiinisan ni Romeo si Richard… humanga sya porma nitong parang lumilipad.

Isang One handed Slam Dunk!! SPAG!!! Ang tunog na likha ng malakas na dunk ni Richard!

WOOOHHHOOOO!!! Sigawan na naman ang mga tao!! Si Mokong anyabang… nag-raise the
roof pa talaga!!! NA lalong nagpa-umulaol sa Home Crowd!!

“Wew!! He’s Good!! That was exhilarating!! Huh! Herberto!” Si Nia na tuwang-tuwa. NGayon-
ngayon lang din nakaranas ng ganito dahil sa iba’t-ibang misyon sa ibang bansa.

“Hey! Herberto! Herberto!?”si Nia nang mapansing may tinititigan ang accompanist nya.

Nang malaman kung ano ang tinitingnan ni Herberto…

TOK!!

“Aray ko naman Miss Nia Naman!” si Herberto… tinuktukan na naman ni Nia sa may ibabaw
ng ulo nito.

“You pervert!” si Nia.

“Nag-iiscouting ako eh… trabaho to Miss Nia! Trabaho to…” pagtatanggol ni Herberto sa Sarili.

“Trabaho!!? You were ogling those young girls there oh… excuses…”

“Hinde totoo… check mo yung babae na isa duon…” turo ni Herberto sa isang seksi at hot na
babae.

Ang muse ng Home Team si Rachel… at ang mga kabarkada nitong babae.

“Scouuttiinnngg… investigatinggg….you were just checking out her boobs and legs eh…” si
Nia uli, ang mukha walang tiwala sa accompanist nya.

Nang mapatingin uli si Nia sa score nang basketball… lamang na uli ang Red Team nang
dalawa.

Ang score: 44 to 42… Lamang ang Red Hawks Team.

“What happened?!” Pagtingin ni Nia sa time halos isang minuto nalang. Nakaramdam ng
unting kaba si Nia. Ano ba to?! I’m feeling the intensity of the Game!! Bola pa ng Red team!
Nag-uubos na nang oras ang mga ito.

“FUCK!! Theyre gonna Lose!!” Why am I getting angry!!

NAgpasa-pasahan ang mga players ng Red-Team hanggan sa ilang seconds nalang ang
kanilang shot-clock. Nang malapit na maubos ang oras… binigay sa pinaka-magaling nilang
player. Ang shooting guard!

Mas matangkad ito kay Isko nang kaunti. Nag-jab step ito kaagad sa kanan. NA fake si Isko.
Mabilis ang left first step ng kalaban. Drive kaagad ito sa loob!!

“OH NO!!!” sigaw ni Nia!

“AAYYYY” napa-takip sa mga mata naman si Jasmine.

“WAAAGGG!! Wag ka papasok!! Wag!!” si Rachel naman na nagwawala na.

Buti na lang andun si Romeo! Sinabayan nya ang lay-up ng shooting guard ng Red team. Di ko
abot Shet!! Patay na magiging apat na ang lamang!

Nang tumama sa ring ang bola! Kapos ang lay-up ng kalaban!!

YEHEY!!! YAAHOOOO!!! WWWIIHHHHH!!!! Ang sigawan ng mga to!

“Gosh!! This game is givin me a heart attack” si Nia’ng napahawak pa sa bandang may dibdib
nya.

Si Jasmine naman e napasilip sa pagitan ng mga daliri. NAkahinga nang maluwag nang hindi
maka-shoot ang kalaban ilang seconds nalang! Kinakahabahan sya para kay Romeo! Di sya
kinakabahan pag-kaharap sa laban ang kapwa aswang… o kahit sino pa man… pero dito hindi
nya alam… ayaw nyang matalo sina Romeo!

Hawak ni Obyong uli ang bola… sumenyas nang play. PAgkatapos pinasa ang bola kay Isko… 9
seconds…

NAsa corner si Kuya Romeo nya. Pinasa ni Isko duon ang bola! Hawak ni Romeo ang bola… 7
seconds…Nagbigay ng screen si Richard…. drible… ginamit ni Romeo ang screen nang
karibal…

Nag roll papaloob si Richard… nagka-switch… BAntay uli ni Richard ang mas maliit na small
forward… 5 seconds…

“Ayos!! Kaya ko na to!!” dribble-dribble si Richard… 4 seconds…

Biglang dumouble ang isang player na kalaban….

“Ay Putah!” kinabahan si Richard. di na alam ang gagawin… 3seconds…

“DITO!!!” sigaw ni Romeo.

Nasa may three point line ang karibal nakita ni Richard… ayaw man ipasa… napilitan na sya…
ibinato kay Romeo ang bola. NAkita yun ng powerforward ng kalaban! Tumakbo papunta kay
Romeo….

Nag-pump Fake si Romeo… 2 seconds… tumalon nang pagka-taas-taas ang kalaban!! Isang
dribble pakanan… wala nang bantay!

”Oh My Gosh!! I cant look!” sabi ni Nia. Sya naman ang napatakip sa magandang mukha nya.

May isa pang humabol para bantayan si Romeo… 1 second… Tumalon para sumupalpal ang
humabol!

NAkita yun ni Romeo kaya Mabilis na ni-release kaagad ang bola para sa isang Fadeaway-
Three point jumpshot…. nag zero second!!

Papabagsak na si Romeo nang makitang papasok ang bola sa sentro nang ring.

WOOOHHHHHTANGINA!!! PASOK YUN!!! Si Romeong hindi makapaniwala!! PASOK NGA
TALAGA!!

Kasabay nuon ang PRRRRTT!!! Sumenyas pa ang refereeng counted ang Three points ni
Romeo!Tapos nagring na rin ang Final Buzzer!!

AAAAHHHEEEEHHHHHH PANALO TAYO!! YEEEEHAAY!!! PANALO!! Ang sigawan ng mga tao!!
NAgtalunan pa ang mga ito. Kala mo nanalo na sa isang championship game ang Home Team!!
NAgpasukan ang ibang mga manunuod sa court.

Napa-tama naman paupo si Romeo sa may sementadong court… Araay ko… Dahan-dahan…
pinilit tumayo ni Romeo… nahihirapan… nang may nag-abot nang mga kamay para tulungan
sya.

“Ok ka lang Lampa?” Si Jasmine!! Ang mukha nito may bahid ng pag-aalala! Namula ata ang
mukha ni Romeo sa pagkakatitig sa kanya ni Jasmine.

Parang gusto na nga nyang sabihin sa dalaga na wag maxado at baka matunaw na ko nyan.
Inabot ni Romeo ang isang kamay na ini-abot ni Jasmine sa kanya.

Napakaganda talaga lalo ngayon ni Jasmine. Nag-ayos ito para sa okasyong ito. Isang Dress na
palda… lagpas lang ng kaunti sa may tuhod.

Nakatayo naman si Romeo paghila sa kanya ni Jasmine. Pero nang subukan nyang tumayo
nang direcho ni Romeo.

“Ahh… Aray!” si Romeo nang may biglang parang kumirot na naramdaman sakit sa may
balakang.

NApatumba tuloy sya kay Jasmine. Sinalo naman sya ng dalaga bago tuluyang ma-buwal.

NAgkadikit tuloy halos ang mga mukha nila. NAgkatitigan sa gitna nang court ang dalawa…
Tahimik… kapwa namumula at nahihiya sa isa’t-isa.

Walang pakialam sa mga taong nasa paligid. Ayaw tanggalin ang mga tingin para sa isa’t-isa.
Ayaw mawala ang pakiramdam na kapwa sumisibol.

“Si…Sinadya mo lang e…” sabi ng namula ring mukha ng dalagang si Jasmine.

“Ja-jasmine… ano… kasi….” si Romeo… parang may gustong sabihin. Humawak ang isang
kamay nya sa may malambot na likod ng dalaga.

“Romeo…” si Jasmine na nakatingala sa binata.

Sa may di kalayuan… may dalawang tao namang nasasaktan sa nakita.

Isa doon si Richard!! SAbik na sabik sya kanina na puntahan si Jasmine… Halos patakbo pang
hinanap ang dalaga. Bumagal ang pagtakbo nyang makitang ang unang pinuntahan nang
sinisinta ay ang karibal na si Romeo.

Halos gusto nyang suntukin ang sementadong court nang makitang malagkit ang mga tingin ng
dalawa para sa isa’t-isa… Alam naman nya nuon pa na kaibigan lang ang tingin sa kanya ni
Jasmine… Kababata… Kapitbahay… pero bakit ganun… Masakit pa rin! Putah naman Oh! Ang
mga sigaw sa puso ng mga hinanakit ng binata.

Nang may sumigaw na pamilyar na boses…

“Pogieee!!!”

Si Rachel sabay talon payakap kay Romeo. Ang mga braso pumulupot sa may leeg… Hinalik-
halikan pa sa may pisngi ang binata.

“Uy… uyy…teka… teka!” Si Romeo na nakatingin pa rin kay Jasmine.

Nawala na uli ang lambing sa mata na nakita nya kanina. NApapalitan na naman ng
kasungitan… Nalintikan na! Sabi ni Romeo sa isip nya.

Pero sa gitna nang mga maraming mga tao… papalapit sa amin ang isang babaing
mala-foreigner ang kagandahan at matangkad sa karamihan ng mga to. Mga kasingtangkad ko
siguro to naisip ni Romeo.

NAglalakad ito papalapit sakin… ang mga mata parang may gustong sabihin.

Napansin naman sya ni Rachel… nagbago kaagad ang ekspresiyon ng mukha ni Rachel…
NAwala ang pagiging masayahin. Dahan-dahang bumitaw sa akin…hindi inaalis ang tingin sa
babaing parating.

Pati si Jasmine… ganon din… Dahan-dahan naglakad paharang sa daraanan ng babae.

Ilang saglit lang… NAgkatapat sa gitna si Jasmine at ang babae. Nagkaroon kaagad ng
kakaibang pakiramdam sa paligid. Ano to parang feeling ko nasa gitna kami ng ipu-ipong
malapit na mabuo. Mas matangkad kay Jasmine ang di kilalalang babaing ito. Pero sa hitsura
ni Jasmine balewala lang ito sa kanya. Sabagay kaming dalawa nga ni Richard Mokong e.

Pero teka magka-kilala ba tong mga babaeng to. Bakit parang mag-aaway ata.

Si Herberto naman ay kinakabahan. Nakabuka ngayon ang 3rd Eye nya. Kita-kita nya ang pag-
liyab nang kanya-kanyang aura nang dalawang babae. Papalakas ng papalakas. Ang
pinagsamang kulay asul at itim ng Aura ng Kalinara at ang Aura na banal ni Nia.

Hindi man nakikita ng mga tao ang mga aura na ito… parang may malakas namang bugso ng
hangin sa bigla sa paligid.

“Ayyy ang palda ko!” sigawan ng ibang babae.

“Lumalakas ata ang hangin ah?” nang ilan naman mga kabarrio.

Ang hindi nila alam dahil lang ito sa nagbabanggaang pwersa ng dalawang makapangyarihang
nilalang!

Ang isa sa mga batas ng mga Mishrin sa isang konfrontasyon… wag basta-basta magsisimula
ng away lalo na at maraming mga tao ang maaring madamay at makakita. Pero
pinagpapawisan pa rin sa may kanyang noo ang accompanist. Kilala nya ang babaing Mishrin
na ito… Isa ito sa mga pasaway at sobrang matigas ang ulo sa mga Mishrin! Di nya mahulaan
ang gagawin nito kahit kelan.

“Ja… Jasmine…“ si Richard. Lalapit sana sya kay Jasmine, pero nang makitang seryoso ang
mukha ng dalaga, natigilan.

“Miss Nia… Miss Nia… maghunos dili ka…” kalabit ni Herberto sa may balikat ng
mandirigmang Mishrin.

NAkikita nya ang pagmulat unti-unti nang pangatlong mata ni Nia Wohlenger. Sampung
porsyento… Labinlimang porsyento… Labingwalo… Dalawampung porsyento!!

Nakow! Tangina!! Miss Nia! Tigilan mo yan! Maraming tao rito! Takot na takot na sa isip si
Herberto. PAgnagwala ang kapangyarihan ni Miss Nia. Lahat ng mga tao rito pagnagkataon,
baka hindi alam kung saan pulutin.

Ipagpapatuloy…

Leave a Reply